رو لباسهاى كهنه و پاره و كوتاه و خشن مىپوشند تا آنها را به رخ مردم بكشند ، و اگر به آنها تكليف شود كه لباسهاى متوسّط و تميز كه پيشينيان مىپوشيدند بپوشند برايشان همانند سر بريدن است ، زيرا بيم آن دارند كه مردم بگويند : از زهد منصرف شده و از آن راه برگشته و به دنيا رغبت كرده است ، گروه ديگر مىخواهند كه در نزد درستكاران و دنياداران چون شاهان و تاجران مقبول و موجّه باشند ، و اگر لباسهاى گرانبها بپوشند قاريان آنها را ردّ مىكنند و اگر لباسهاى كهنه و ارزان بپوشند از چشم شاهان و ثروتمندان مىافتند ، و آنها مىخواهند در نزد دنياداران و دينداران موجّه باشند ، از اين رو در طلب لباسهاى پشمينه نازك و عباهاى نازك و جامه‌هاى چند تكّه رنگين و بلند بر مىآيند و آنها را مىپوشند و شايد بهاى لباسهايشان به همان قيمت لباس ثروتمندان و هيأت و رنگش به رنگ لباس صالحان باشد ، و بدين وسيله مىخواهند در نزد هر دو گروه موجّه باشند . اگر به اينان پيشنهاد شود كه لباسهاى خشن و كثيف بپوشند در نزد آنها مانند سر بريدن آنهاست ، چرا كه بيم دارند از چشم شاهان و ثروتمندان بيفتند و اگر به آنها گفته شود كه لباس ديبقى و كتان سفيد نازك يا لباس بافته از تارهاى سيم و زر بپوشند اگر چه قيمتش كمتر از قيمت لباسهاى خودشان باشد بر آنها گران مىآيد از بيم آن كه درستكاران بگويند : اينان به لباس دنياداران رغبت كرده‌اند و هر طبقه از آنها موقعيّت خود را در لباس مخصوص مىدارند از اين رو بر او گران مىآيد كه پست‌تر يا بالاتر از آن بپوشد اگر چه مباح باشد ، چون مىترسد نكوهش شود . امّا رياكارى اهل دنيا به لباسهاى گرانبها و مركبهاى بلند و انواع وسعتها در زندگى و تجمّل‌گرايى در پوشاك و مسكن و اثاث خانه و اسبهاى سبك و با نشاط و لباسهاى رنگين و طيلسان گرانبهاست و اين نوع رياكارى در ميان مردم آشكار است ، چرا كه آنان در خانه‌هايشان لباسهاى خشن مىپوشند و تا زمانى كه غرق زينت نشده‌اند بر آنها ناگوار است كه با آن لباسهاى خشن